De vrouw in het paars die mijn leven veranderde

Business coaches verbieden het. Toch ga ik het nu doen. Omdat het tijd is om mijn nieuwe verhaal met je te delen.

Een fietstochtje met verstrekkende gevolgen
Dit verhaal begint op een gewone maandagmorgen, als ik na fitness terug naar huis fiets. Ik passeer in de wijk een mij onbekende vrouw. Haar paarse kleding trekt mijn aandacht, maar ik rij door. Toch laat iets in mij me al snel stoppen en omkeren. Ik spreek de vrouw aan en we komen in een boeiend gesprek. Als ik vraag wat ik kan doen om te helpen, zegt ze: ‘Word lid!’ Iets later stuurt ze me een appje en die avond zit ik bij een debatavond in het gemeentehuis. Eén dag later meld ik me aan als lid.

Niet te enthousiast, zei hij
Woensdag sta ik in een hokje en kies bewuster dan ooit. Donderdag sluit ik aan bij een welkomstwebinar voor nieuwe leden. De coördinator vertelt ons dat we deel zijn geworden van een netwerk: van mensen, kennis en ervaring. Ik voel me meteen thuis. Zijn waarschuwing aan het eind van het webinar is dat we in het begin niet meteen van alles moeten willen doen. Het netwerk is erop gericht om mensen lang aan zich te binden. Niemand wordt er gelukkig van als je je teveel inzet en al na een jaar overspannen thuiszit om nooit meer terug te komen.

Ik deed het toch anders
Ik ben onder de indruk van zijn waarschuwing en van de zorg die hieruit spreekt. Maar als eigenwijze 60+’er doe ik niet wat hij zegt. Voor mij is meedoen de beste manier om te ervaren hoe iets werkt. In de drie maanden die volgen ben ik bij een lokale clubborrel en bezoek ik een paar beleidsavonden in het Zuid-Hollandse provinciehuis. Daarna neem ik deel aan andere avondsessies over de provincie en de relatie met Europa. Ik woon het afdelingscongres bij van de Zuid-Hollandse leden en meld me aan voor het meeschrijven van het beleidsprogramma.

De teleurstelling van de kleine lettertjes
In die paar maanden tijd wordt me tot mijn verbazing al vrij snel gevraagd of ik geen kandidaat wil zijn. Vijftien jaar provinciale werkervaring, net zoveel jaar als rijksambtenaar, mijn juridische kennis en de ervaring als trainer en coach, blijken voor anderen een aantrekkelijke combinatie. Keer op keer krijg ik dezelfde vraag. Na een tijdje denk ik: nou, oké, ik ga wel eens kijken wat het allemaal inhoudt. Bij het lezen van de formele eisen is het meteen raak: ik ben nog niet lang genoeg lid. Einde verhaal.

Het telefoontje dat alles kantelde
Als ik de lokale afdelingsleider mijn conclusie mail, belt ze me binnen een half uur. ‘Daar kunnen ze vast wel dispensatie voor geven!’ Oh. Nu moet ik gaan nadenken of ik het zelf wil. Ik lees alles wat er over te vinden is, spreek uitvoerig met mijn man en met vrienden die al ervaring hebben op dit gebied. Dan kies ik ervoor te gaan. In korte tijd schrijf ik mijn motivatiebrief, maak een passend cv en vul de uitgebreide integriteitsverklaring in. Nee, ik heb nooit stoute dingen gedaan, althans geen hele grote in het openbaar.

Het moment dat het echt werd
Mijn sollicitatie komt terecht bij de Kandidatencommissie en wordt gevolgd door een gesprek. En dan wordt het menens: ik word geschikt bevonden. Ik mag me kandidaat stellen voor de verkiezing van Provinciale Staten Zuid-Holland, maart 2027. Voor die paarse partij: Volt. Zo, ik heb gezegd.

De regel die ik jarenlang volgde
Volgens business coaches zijn er twee dingen waar je als ondernemer niet over praat: godsdienst en politiek. Tenzij een van deze de kern van je bedrijf is. Met de overheid en ambtenaren als doelgroep heb ik me heel lang keurig gehouden aan de twee geboden. Ik volgde wel altijd de politieke ontwikkelingen, zeker op landelijk niveau. In het openbaar kon je me echter niet op een politieke kleur betrappen. Hoewel ik dat soms lastig vond, hield ik me altijd in. Dat is nu over.

Tijd om iets terug te geven
Waarom? In mijn motivatiebrief schreef ik dat het tijd is. Tijd om mijn kennis, expertise en levenservaring in te zetten voor een beweging die bij me past. Groter doen en denken dan mijzelf. Tijd en energie gebruiken om de wereld een beetje mooier te maken. De Europese blik van Volt, de mens- en natuurgerichte aanpak en de verbindende kracht die ik bij Volters tegenkom – daar wil ik aan bijdragen.

De rode draad in mijn loopbaan
Mijn enthousiasme en gedrevenheid voor Volt zijn snel gegroeid, maar steunen wel op een langdurige, stevige basis. Al op de middelbare school was ik politiek bewust. De relatie tussen overheid en bestuur boeide me, dé reden waarom ik lang geleden bewust koos om staats- en bestuursrecht te studeren. En in mijn afstudeerfase te kiezen voor de specialisatie milieurecht. Daar kwamen zoveel verschillende disciplines bij elkaar dat ik er graag mijn beroep van wilde maken. Dat is me gelukt.

Een groot avontuur zonder garanties
Als 68-jarige voor het eerst lid worden van een politieke partij en een paar maanden later ervoor kiezen om te solliciteren op een plek op de kandidatenlijst: een groot avontuur. Ik heb geen idee wat me te wachten staat. Ook gezien de onzekere politieke situatie in ons land en daarbuiten. Nu al duizelt het in mijn hoofd en hart van de dingen waar ik nog nooit eerder mee bezig was. Lezen over populisme, trainingen volgen over campagnestrategie, de straat op gaan om gesprekken te voeren, meeschrijven aan een politiek beleidsplan ter voorbereiding op het verkiezingsprogramma – allemaal nieuw.

Een nieuwe blik, een nieuwe ik
Er gebeurt iets met me. Ik merk dat ik anders naar de wereld kijk. Met een andere blik, naar andere onderwerpen, bij andere mensen. Daardoor voel ik me meer onderdeel van mijn omgeving, zowel dichtbij als verder weg. Het voelt goed en zingevend om die stap nu te zetten.

Durf jij te kiezen?
Van stappen zetten naar loopbaan is een kleine sprong. Durf jij te vernieuwen in je tweede loopbaanhelft? Heb je het lef om keuzes te maken, ook al brengt kiezen onzekerheid met zich mee? Ik weet en voel het volop: dat is spannend. Het vertrouwen dat dit de plek is waar mijn leven me heeft gebracht, motiveert me om er het beste van te maken.
Ik hoop dat ik je inspireer om ook jouw verhaal tot leven te brengen. Welke stap stel jij nog uit? Misschien is dit het teken om die nu te zetten.

► Fotocredit
Bovenrand: Ralph via Pixabay
In blog: Felix Mittermeier via Pixabay